Verwarmde tegel

Veel auto’s zijn er in de jaren 20 in Amsterdam nog niet. Maar de grote personenwagens die wel rondrijden willen meer gezien worden dan zelf opletten. Zeker op kruispunten leidt dit soms tot levensgevaarlijke situaties. Stoplichten zijn er niet. Om alles in goede banen te leiden staat de verkeersagent de hele dag midden op straat. ’s Avonds en ’s winters, zelfs als het vriest dat het kraakt. Staande op een speciale tegel stampt de agent met zijn voeten om ze een beetje warm te houden. Gelukkig geeft een elektrische lantaarnpaal genoeg licht zodat automobilisten en fietsers hem kunnen zien.

Het Gemeentelijke Energiebedrijf Amsterdam komt op een dag naar de verkeersregelaar toe. Ze zouden wel een kabel kunnen leggen van de lantaarnpaal naar zijn tegel om die te verwarmen. Geweldig was dat! Zo heeft hij nooit meer koude voeten. De mannen van het energiebedrijf kunnen voor hem niet meer stuk.

Fotograaf onbekend. Waar licht is, is vreugde, 1994