Humor met stadsgas

“In 1963 ben ik in dienst bij de G.E.B. Amsterdam. De stad kent op dat moment drie soorten gas: stadsgas, hoogovengas en het nieuwe aardgas. In Oost is net de bouw van een gashouder afgerond. Het metalen reservoir is tientallen meters hoog en alleen geschikt voor stadsgas. Rondom is de houder gevuld met water, dat net zo diep is als de gashouder hoog. Vanuit de omgeving komen er echter klachten. De gashouder piept! De oorzaak zijn de lagers van de grote metalen wielen. Deze moeten vervangen worden met nylon lagers. De moeren zijn echter behoorlijk groot. Hiervoor moet een speciale, verchroomde, blinkende ratelsleutel worden aangeschaft. De montage verloopt snel. Nog even flink de moer aanhalen, en plots… plons! Daar gaat het mooie, glimmende stuk gereedschap. De opzichter verkeert in alle staten. Hoe kan men zo stom zijn! Via een magneet aan een lang touw moet de verdronken sleutel worden opgevist. Na een dag hengelen komt echter de boodschap dat nu ook het magneet in de diepte is verdwenen. Hilariteit ten top! Uiteraard niet voor de rood aanlopende opzichter. Het volgende redmiddel wordt ingezet, maar een paar maanden later wordt de hele gashouder alsnog gesloopt. Het aardgas heeft het stadsgas voorgoed verdrongen.”

Martin Seuren, Oud medewerker G.E.B Amsterdam
Foto Gemeentearchief Amsterdam

 

Koukleumen in het noorden

Het is koud in Nederland. Voor de deelnemers van de Elfstedentocht betekent dit frisse windvlagen, sneeuw en ontelbare scheuren in het ijs. Maar de topsporters zijn niet de enige die deze winter grote prestaties neerzetten. Monteurs in het noorden van het land hebben hun handen vol aan dansende hoogspanningslijnen. Wat dit fenomeen is en hoe de monteurs dit aanpakken, dat zie je in de film!

Dansende lijnen

De twaalfde Elfstedentocht is de boeken ingegaan als de zwaarste tocht ooit. De barre winter van 1963 kent veel stuifsneeuw, dagenlange vrieskou en sterke winden. Waar de tocht uiteindelijk na 11 uur Reinier Paping als winnaar kent, zijn de monteurs van het Provinciaal Elektriciteitsbedrijf Friesland (PEB) nog druk in de weer met dansende hoogspanningslijnen. Door de lage temperaturen zijn deze flink beijzeld. Het fenomeen van de dansende lijnen is beangstigend om te zien en te horen. Door de wind schommelen de draden heen en weer. En niet zo’n klein beetje ook. Door de steeds heftigere en grotere slingerbewegingen raken ze elkaar. Dat veroorzaakt een enorm kabaal, gevolgd door kortsluiting. Omdat de lijnen elkaar maar even raken, schakelt de stroom zich direct daarna weer in. Zo begint het riedeltje opnieuw tot het volgende klappende treffen.

Fotograaf, bron, jaartal